Wat we gelezen hebben

37 000 mensen, 160 landen

Anna Feit (ETH Zürich), Sunjun Kim en Antti Oulasvirta (Aalto-universiteit), met de University of Cambridge. Gepresenteerd op MobileHCI 2019, Taipei.

De grootste meting die ooit is gedaan naar typen op de telefoon. Wat ze vaststelt:

• 38 woorden per minuut gemiddeld met twee duimen — en 74 % van de mensen typt zo.
• De snelste persoon uit de steekproef: 85 woorden per minuut.
• Tussen 10 en 19 jaar typt men zo'n 10 woorden per minuut sneller dan rond de vijfenveertig.
• Woordvoorspelling levert geen tijdwinst op. Volgens de onderzoekers is de tijd om een suggestie te beoordelen vaak langer dan de tijd die het typen van de letters zou hebben gekost.

De aankondiging van de Aalto-universiteit →
De dataset, openbaar gemaakt →

170 mensen, en de prijs van een verkeerde correctie

Ohoud Alharbi, Wolfgang Stuerzlinger en Felix Putze, 2020. Proceedings of the ACM on Human-Computer Interaction (ISS ’20).

Een experiment dat autocorrectie en woordvoorspelling simuleert, om te zien wat mensen doen wanneer die mechanismen ernaast zitten.

• Een verkeerde autocorrectie herstellen duurt 5,5 seconden gemiddeld.
• Woordvoorspelling bespaart 3,43 tekens per zin, maar voegt zo'n twee seconden toe.
• Fouten aan het begin van een zin zijn het lastigst te herstellen: je moet de cursor er helemaal naartoe brengen.

Het artikel, bij de ACM →

Wat ons tegenspreekt

Beide onderzoeken komen samen op één punt dat niet in ons voordeel is: autocorrectie helpt de typsnelheid wel degelijk. In de Aalto-meting gaat het gebruik van autocorrectie samen met sneller typen. In het onderzoek van 2020 heeft ze geen wezenlijk effect op de totale snelheid, zelfs als je de herstelacties meetelt.

Waarom corrigeert dit toetsenbord dan niet automatisch? Omdat de gemiddelde snelheid niet het enige is dat telt. Een ongewenste correctie kost 5,5 seconden y het gevoel dat het apparaat in jouw plaats heeft geschreven. Wij laten je liever het laatste woord en maken het accepteren van een suggestie zo snel dat de winst terugkomt — maar gekozen.

En dat pleit maar één keer tegen ons: op het moment dat de regel geschreven wordt. „idd → inderdaad“ schrijven duurt tien seconden, één keer in je leven. Vanaf dan staan alle metingen aan onze kant: de regel werkt zonder dat je een suggestie leest (de twee seconden afwegen verdwijnen), en ze kan zich niet vergissen, want ze raadt niets — jij hebt haar geschreven. Er zijn dus nooit 5,5 seconden te betalen om haar te herstellen.

Een statistische autocorrectie wedt bij elk woord opnieuw, en kan elke keer verliezen. Een regel win je eens en voorgoed.

Publiceren wat ons tegenspreekt hoort bij de methode. Een pagina die alleen de gunstige bevindingen citeert, zou de moeite niet waard zijn.

Waar onze eigen metingen staan

De cijfers die wij zelf hebben vastgesteld — in welke taal de wereld schrijft, land voor land, en welke correctiewoordenboeken iOS meebrengt — staan op de talenkaart, met hun bronnen.